Parafia Rzymskokatolicka
pw. bł. ks. kmdr ppor.Władysława Miegonia
Parafia Wojskowa Garnizonu Świnoujście

Biskup Polowy WP

Biskup generał brygady dr. Józef Guzdek urodził się 18 marca 1956 r. w Wadowicach, a pochodzi z parafii św. Jana Chrzciciela w Choczni. Po zdaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym im. M. Wadowity w roku 1975 rozpoczął studia w Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 17 maja 1981 r. w katedrze na Wawelu z rąk kard. Franciszka Macharskiego. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafiach: Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Trzebini, św. Klemensa w Wieliczce i w kolegiacie akademickiej św. Anny w Krakowie. W latach 1994-1998 pełnił funkcję prefekta w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej. W kwietniu 1998 r. uzyskał tytuł doktora teologii na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem ks. prof. dr. hab. Edwarda Stańka pt. "Koncepcja narodu i jego wolności w kaznodziejskim przekazie ks. Hieronima Kajsiewicza". W latach 1998-2004 pełnił funkcję kierownika Studium Formacji Stałej dla kapłanów archidiecezji krakowskiej. Od czerwca 1999 r. do 11 września 2001 r. był dyrektorem Wydawnictwa św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej. 12 września 2001 r. został mianowany przez kard. Franciszka Macharskiego rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. 14 sierpnia 2004 r. papież Jan Paweł II mianował ks. Józefa Guzdka biskupem pomocniczym metropolity krakowskiego i przydzielił mu stolicę tytularną Treba. Jako dewizę swojego posługiwania bp Józef Guzdek przyjął słowa "In Te Domine speravi" ("Tobie, Panie, zaufałem"). Święcenia biskupie przyjął 15 września 2004 r. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach. Głównym konsekratorem był kard. Franciszek Macharski, a współkonsekratorami abp Józef Kowalczyk i abp Stanisław Dziwisz. W latach 2004-2010 bp Józef Guzdek był wikariuszem generalnym archidiecezji krakowskiej. W roku 2006 przewodniczył krakowskiemu zespołowi przygotowującemu pielgrzymkę papieża Benedykta XVI do Polski. W strukturze Konferencji Episkopatu Polski pełni obowiązki wiceprzewodniczącego Rady ds. Apostolstwa Świeckich, delegata ds. Ruchu "Wiara i Światło" oraz Stowarzyszenia "Arka". W 32. rocznicę wyboru Karola Wojtyły na papieża, bp Guzdek mówił, że "nadzwyczajną cechą i postawą Jana Pawła II była wyjątkowa odwaga w przyznawaniu się do Chrystusa przed ludźmi". Zwrócił też uwagę, że Ojciec Święty walczył w obronie wolności, rodziny i wychowania, a wielu krajach świata przywrócił Kościołowi wolność. 4 grudnia 2010 r. papież Benedykt XVI mianował bp. Józefa Guzdka biskupem polowym Wojska Polskiego.

Polowy kościół katedralny w Warszawie

Ordynariat polowy został odtworzony w Polsce w 1991 r. 21 stycznia tego roku Jan Paweł II mianował biskupem polowym ks. prał. dra Sławoja Leszka Głódzia. Od 30 października 2004 r. do 10 kwietnia 2010 r. biskupem polowym WP był bp Tadeusz Płoski. Biskup ordynariusz zginął w katastrofie samolotu pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r., w drodze na uroczystości upamiętniające zbrodnię katyńską. Obecnie ordynariuszem polowym jest bp Józef Guzdek.
Katedrą polową został kościół garnizonowy pw. Najświętszej Maryi Panny w Warszawie. Kościół ten, pierwotnie pod wezwaniem św. Pryma i św. Felicjana, zbudowali w połowie XVII wieku ojcowie pijarzy. W 1656 roku spłonął on doszczętnie podczas najazdu szwedzkiego. W latach 1660-81 z funduszy króla Jana Kazimierza i Małgorzaty Kotowskiej odbudowano świątynię i konwent, w którym mieściło się założone przez ks. Stanisława Konarskiego słynne Collegium Nobilium. Wnętrze nowego okazałego gmachu kościoła w stylu barokowym posiadało siedem ołtarzy ozdobionych obrazami Szymona Czechowicza i rzeźbami Jana Jerzego Plerscha. Po powstaniu listopadowym rząd carski dokonał kasaty zakonu pijarów i odebrał im kościół, by zamienić go na cerkiew pw. św. Trójcy dla wojska rosyjskiego.
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. świątynię przejęło wojsko polskie jako swój kościół garnizonowy pod wezwaniem NMP Królowej Polski. W latach 1923-33 przebudowano go przywracając mu pierwotny barokowy kształt. W 1944 roku kościół został ponownie zniszczony. Odbudowany z inicjatywy ówczesnych władz, pozostał kościołem garnizonowym wojska polskiego, a w 1991 roku stał się katedrą polową. Kruchtę i boczne kaplice wypełniają liczne tablice upamiętniające miejsca walk i bohaterstwo polskich żołnierzy. Katedra polowa otrzymała także w darze drzwi ozdobione płaskorzeźbami prezentujące najbardziej znaczących scen bitewnych polskiego oręża.